Καταθέστε την άποψή σας

7+7 Προτάσεις προς την Κυβέρνηση και το κόμμα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. - Η σημερινή κρίση, οικονομική, κοινωνική και πολιτική, απαιτεί την πρόταξη και υιοθέτηση αξιόπιστων στρατηγικών επιλογών και θέσεων για τη διασφάλιση μιας προοδευτικής πορείας εξόδου από αυτήν. Το κείμενο αυτό απευθύνεται προς τα μέλη και τους φίλους του ΠΑΣΟΚ, αλλά και προς κάθε ενεργό πολίτη και τίθεται σε δημόσια διαβούλευση, αποσκοπώντας στην διεξαγωγή ενός ουσιαστικού και γόνιμου διαλόγου κατά τη διάρκεια του επόμενου διμήνου για έναν Προοδευτικό Οδικό Χάρτη Εξόδου από την Κρίση, με στόχο την παρουσίαση του τελικού σχεδίου σε Ειδική Συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου τον Νοέμβριο του 2011.

Στο τέλος του κειμένου μπορείτε να υποβάλλετε την άποψή σας στη σχετική φόρμα 

Κείμενο Διαβούλευσης προς τα Μέλη του Εθνικού Συμβουλίου και τα Μέλη του Κόμματος για μια Προοδευτική Έξοδο από την Κρίση.

1. Στις  εκλογές του 2009, το ΠΑΣΟΚ κλήθηκε από μια ευρύτατη πλειοψηφία του Ελληνικού λαού να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας και να την οδηγήσει στην έξοδο από την πολιτική και οικονομική κρίση στη βάση ενός συγκεκριμένου προγράμματος. Μέσα σε λίγους μήνες η χώρα βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα με ορατό τον κίνδυνο χρεοκοπίας. Μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις του Πρωθυπουργού και της Κυβέρνησης, η ένταξη της χώρας στο Μηχανισμό Στήριξης της ΕΕ και του ΔΝΤ απέτρεψε τη  στάση πληρωμών του ελληνικού δημοσίου και εξασφάλισε τους απαραίτητους πόρους χρηματοδότησης για όσο διάστημα η χώρα δεν μπορεί να βγει στις διεθνείς αγορές. Η υιοθέτηση του Μνημονίου και του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος – προϋπόθεση γι’ αυτές τις συμφωνίες - είχε ως αποτέλεσμα:

• Εργαζόμενοι και συνταξιούχοι να δουν τα εισοδήματά τους να μειώνονται απότομα από οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων.
• Η  αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών να μειωθεί δραματικά από την αύξηση των έμμεσων φόρων και των τιμών.
• Οι τράπεζες να περιορίσουν στο ελάχιστο τη χορήγηση δανείων και κεφαλαίου κίνησης ακόμα και προς υγιείς επιχειρήσεις.
• Πολλές μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις να βάλουν λουκέτο και να προχωρήσουν σε απολύσεις εξαιτίας της κατακόρυφης πτώσης του τζίρου στην αγορά, της έλλειψης ρευστότητας και της αύξησης της φορολογίας.
• Οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα να μειωθούν, οι όροι εργασίας να χειροτερεύσουν και η αγορά εργασίας να κατακλυσθεί από ατομικές συμβάσεις.
• Η μαζική φυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό να μειώσει ακόμα περισσότερο τη ρευστότητα στην αγορά.

Δύο χρόνια μετά, η οικονομία βρίσκεται σε τροχιά βαθειάς ύφεσης: οι οικογενειακοί προϋπολογισμοί και οι προσδοκίες έχουν ανατραπεί, η ανεργία αυξάνει, οι χρηματοοικονομικοί κλυδωνισμοί συνεχίζονται, οι ανισότητες διευρύνονται και η ανασφάλεια για το μέλλον κυριαρχεί. Οικονομία αλλά και κοινωνία έχουν υποστεί ένα βαθύτατο σοκ.

2. Η εφαρμογή μέτρων πολιτικής που απέκλιναν ουσιαστικά από τις προεκλογικές εξαγγελίες του ΠΑΣΟΚ, σε συνδυασμό με την ατιμωρησία όσων είχαν εμπλακεί στο παρελθόν σε σκάνδαλα ή παρανομίες ή που ευθύνονται για την φοροδιαφυγή, την εισφοροδιαφυγή, τις υπερτιμολογήσεις, την παράνομη εκροή κεφαλαίων στο εξωτερικό, ακόμα και το ξέπλυμα μαύρου χρήματος, ενέτειναν  την  κρίση  εμπιστοσύνης μεγάλης μερίδας  πολιτών στο πολιτικό σύστημα και τους θεσμούς δημοκρατικής εκπροσώπησης και διακυβέρνησης. Βουλή, Δικαιοσύνη, αλλά και σημαντικοί συλλογικοί θεσμοί εκπροσώπησης όπως τα κόμματα, τα συνδικάτα, οι επαγγελματικές ενώσεις αμφισβητούνται έντονα.

3. Τα πολλά και σημαντικά θετικά μέτρα που έχουν ληφθεί ή δρομολογηθεί τα τελευταία δύο χρόνια δεν έχουν ανατρέψει τη δυσαρέσκεια και δεν έχουν εμπεδώσει ένα κλίμα θετικής προοπτικής για το μέλλον για πολλούς και διαφορετικούς  λόγους. Οι  θετικές επιπτώσεις από τη δρομολόγηση σημαντικών μεταρρυθμίσεων (Ασφαλιστικό, Εργασιακές Σχέσεις, Καλλικράτης, Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, Ενοποίηση Υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Υγείας) θα φανούν μετά την πάροδο ετών. Η λήψη  διαρθρωτικών μέτρων  για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας (π.χ. άρση καμποτάζ στη θαλάσσια κρουαζιέρα, απλούστευση διαδικασιών ίδρυσης, αδειοδότησης και λειτουργίας επιχειρήσεων, άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων, νέος αναπτυξιακός νόμος κλπ.) αντιμετώπισαν καθυστερήσεις και δυσκολίες στην εφαρμογή τους και έτσι η απόδοση τους θα γίνει αισθητή από το 2012 και μετά. Η εφαρμογή δέσμης μέτρων για τη βελτίωση της λειτουργίας του κράτους, για μεγαλύτερη διαφάνεια και λογοδοσία και αποδυνάμωση των πελατειακών σχέσεων (π.χ. ηλεκτρονική διακυβέρνηση, διαύγεια, ταχύτερες διαδικασίες απόδοσης δικαιοσύνης, νέοι ελεγκτικοί μηχανισμοί κλπ.) είτε έχουν ολοκληρωθεί πρόσφατα είτε αντιμετωπίζουν αντιστάσεις στην υλοποίησή τους. Τέλος, πολιτικές που εφαρμόστηκαν ή που εφαρμόζονται από την Κυβέρνηση και που έχουν θετικό κοινωνικό πρόσημο (π.χ. ρύθμιση οφειλών επιχειρήσεων και υπερχρεωμένων νοικοκυριών, μείωση τιμής φαρμάκων και νοσηλίων, προγράμματα διατήρησης και δημιουργίας θέσεων εργασίας, επέκταση ασφαλιστικών παροχών προς ανέργους και ευάλωτες ομάδες κλπ.), δεν προβλήθηκαν όσο έπρεπε ενώ συχνά αμφισβητήθηκαν από πολιτικά κέντρα και εξωθεσμικούς παράγοντες. 

4. Για το ΠΑΣΟΚ, οι εξελίξεις αυτές και το διάχυτο κλίμα απαισιοδοξίας και ανασφάλειας που διακατέχει το κοινωνικό σύνολο είναι τραυματικές: η ανατροπή του εκλογικού του προγράμματος, η υιοθέτηση, στο πλαίσιο του Μνημονίου, ορισμένων μέτρων αντίθετων με τις πάγιες θέσεις και διακηρύξεις του, οι αδυναμίες στην πολιτική και επικοινωνιακή  διαχείριση της κρίσης καθώς και προβλήματα αποτελεσματικής στελέχωσης και υλοποίησης έχουν συντελέσει, δικαίως ή αδίκως, στην αποδοκιμασία και αμφισβήτηση προθέσεων, ιδεολογικού στίγματος ή/και πολιτικής αποτελεσματικότητας. Το ίδιο το ΠΑΣΟΚ έχει να αντιμετωπίσει μια διευρυμένη κρίση αξιοπιστίας και γενικευμένης αμφισβήτησης του ιδεολογικού του προσανατολισμού ως φορέα προοδευτικών αλλαγών. Σήμερα το κόμμα εμφανίζεται αποδυναμωμένο, χωρίς κοινωνικές συμμαχίες, παλεύοντας απέναντι και όχι μαζί με τα στελέχη του, τους παραδοσιακούς του ψηφοφόρους, τις δημιουργικές δυνάμεις του τόπου και τη Νεολαία που είχαν εναποθέσει ελπίδες στη νέα Κυβέρνηση και στο ΠΑΣΟΚ για διευρυμένες  ευκαιρίες οικονομικής και κοινωνικής ανέλιξης.

5. Η πορεία αυτή πρέπει και μπορεί να ανατραπεί το γρηγορότερο δυνατό. Η υλοποίηση του Μνημονίου και του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος αποτελεί  δέσμευση αλλά αυτό δεν πρέπει να ακυρώσει τις αρχές μας, τα πιστεύω μας, τις βασικές μας προτάσεις για μια βιώσιμη έξοδο από την κρίση. Η αδήριτη ανάγκη δημοσιονομικής εξυγίανσης και απομείωσης του χρέους  δεν συνεπάγεται  ούτε  την κατάργηση αναγκαίων  κοινωνικών μεταβιβάσεων, ούτε την αποδυνάμωση της  δημόσιας παιδείας, υγείας  και κοινωνικής ασφάλισης, ούτε την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας χωρίς όρους και προϋποθέσεις, όπως διατείνονται μερικοί που αποσκοπούν στην παγίωση νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων και επιλογών με πρόσχημα την αναγκαιότητα εφαρμογής του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος. Η απαραίτητη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της χώρας δεν θα επιτευχθεί με  κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων, μείωση μισθών και συντάξεων ή διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων. Η  εμπειρία ούτως ή άλλως μέχρι σήμερα απέδειξε ότι η αποτελεσματική εφαρμογή των μέτρων του Μνημονίου από μόνη της δεν αρκεί για να ενεργοποιήσει την επανεκκίνηση της οικονομίας, την αναπτυξιακή ανασυγκρότηση της χώρας και την εμπέδωση κλίματος ασφάλειας και δικαίου που αποτελούν προϋποθέσεις για την ανάπτυξη και τη  διατήρηση της κοινωνικής συνοχής. Η έξοδος από την κρίση θα επιτευχθεί μόνο μέσα από μια ευρύτατη κινητοποίηση και συσπείρωση κοινωνικών δυνάμεων που θα αποσκοπεί στην ανάληψη συγκεκριμένων επενδυτικών, θεσμικών και κοινωνικών πρωτοβουλιών σε εθνικό, περιφερειακό  και τοπικό επίπεδο  με στόχο την παραγωγική αναδιάρθρωση της οικονομίας, τη διατήρηση και δημιουργία σταθερών  θέσεων εργασίας, και την εξασφάλιση όσο το δυνατόν ευρύτατης στήριξης για το πολιτικό αυτό εγχείρημα  με τη συγκρότηση κατάλληλων κοινωνικών συμμαχιών και συνεργασιών. Η κρίση δεν πρέπει επομένως με κανένα τρόπο να αποτελέσει άλλοθι για την αποδόμηση ή και εγκατάλειψη των  προοδευτικών αναπτυξιακών και κοινωνικών θέσεων του ΠΑΣΟΚ. Αντίθετα, αποτελεί πρόκληση για μεγαλύτερη συσπείρωση και πολιτική ενεργοποίηση. Αυτό δεν αναιρεί την ανάγκη οι θέσεις αυτές να λάβουν υπόψη τις δεσμεύσεις μας στο πλαίσιο του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος. Αντίθετα, θα ενισχύσουν την διαπραγματευτική δύναμη της Κυβέρνησης για να πετύχει τις απαραίτητες προσαρμογές στο ίδιο το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, όπου, όταν και εφόσον οι συνθήκες το επιβάλλουν.

6. Η  έξοδος από την κρίση θα επιτευχθεί μόνο αν πυροδοτηθεί μια βιώσιμη αναπτυξιακή διαδικασία, αν παραχθεί πλούτος και προστιθέμενη αξία στη χώρα, αν διευρυνθεί δηλαδή η παραγωγή και  δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε δεν είναι τόσο το υψηλό χρέος και η διαχείρισή του, όσο η απίσχναση της παραγωγικής βάσης της χώρας. Τα δάνεια που συνάφθηκαν χρηματοδότησαν κυρίως την κατανάλωση και όχι νέες παραγωγικές επενδύσεις με αποτέλεσμα να παράγουμε λίγα και να εισάγουμε πολλά. Η δημιουργία αυτού του μεγάλου παραγωγικού ελλείμματος οφείλεται όχι μόνο στη λειτουργία ενός αναποτελεσματικού πελατειακού κράτους και στην τεράστια και ιστορικών διαστάσεων κακοδιαχείριση που χαρακτήρισε την τελευταία κυβερνητική περίοδο της Ν.Δ., αλλά και στην επικράτηση μιας εσφαλμένης απλουστευτικής αντίληψης για την «αυτορρύθμιση των αγορών» που πρεσβεύει ότι η ανάπτυξη θα προέλθει από τον αυτόματο πιλότο  ιδιωτικών πρωτοβουλιών αρκεί να υπάρχουν τα κατάλληλα κίνητρα. Η διεθνής αλλά και η ελληνική εμπειρία όμως έχουν αποδείξει ότι οι χαμηλοί φορολογικοί συντελεστές, οι ιδιωτικοποιήσεις και  ένα σταθερό και φιλικό θεσμικό πλαίσιο ευνοούν τα κέρδη και την επιχειρηματικότητα, αλλά δεν αρκούν για να υπάρξει ανάπτυξη. Η παραγωγική αναδιάρθρωση, οι τεχνολογικοί και κοινωνικοί μετασχηματισμοί και η βελτίωση της κοινωνικής ευημερίας που αποτελούν συστατικά στοιχεία μιας βιώσιμης αναπτυξιακής διαδικασίας προϋποθέτουν επιχειρησιακό σχεδιασμό σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, κινητοποίηση και  συνεργασία των κοινωνικών εταίρων, συνέργιες δράσεων μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, ουσιαστική συμμετοχή και στήριξη από την τοπική αυτοδιοίκηση, συστηματική και αδιάκοπη υποβοήθηση σε όλα τα στάδια υλοποίησης από υπηρεσίες κατάλληλα στελεχωμένες, αποτελεσματική και γρήγορη επίλυση διαφορών και αντικρουομένων συμφερόντων. Η διαδικασία της ανάπτυξης, τέλος, επιφέρει μεγάλες κοινωνικές ανακατατάξεις. Άλλοι μπορεί να πλουτίσουν γρήγορα και άλλοι να περιθωριοποιηθούν. Γι’ αυτό η ανάπτυξη είναι βαθύτατα πολιτική διεργασία που απαιτεί, στο πλαίσιο εθνικού και περιφερειακού δημοκρατικού προγραμματισμού, όχι μόνο ουσιαστικό διάλογο και συνεργασία των παραγωγικών και κοινωνικών φορέων που διαθέτει ο τόπος, αλλά και τη λήψη αντισταθμιστικών μέτρων για την επίτευξη δίκαιης κατανομής του βάρους της προσαρμογής μεταξύ όλων των εμπλεκομένων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της διαπίστωσης και της ανάγκης αποτελούν οι κλυδωνισμοί κατά την προώθηση σημαντικών μεταρρυθμίσεων, όπως το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, η μεταρρύθμιση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης κλπ.

7. Προϋπόθεση για  την ανάπτυξη και τη διατήρηση και δημιουργία θέσεων εργασίας αποτελεί η απρόσκοπτη διοχέτευση ρευστότητας στην πραγματική οικονομία και η χρηματοδότηση βιώσιμων επιχειρήσεων και παραγωγικών επενδυτικών πρωτοβουλιών. Η αποκατάσταση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και ασφάλειας που κλονίστηκε επικίνδυνα σε διεθνές επίπεδο με το ξέσπασμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης, η θέσπιση όρων και κανόνων για την εύρυθμη λειτουργία του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, η ενδυνάμωση των θεσμών αποτελεσματικής εποπτείας και η υιοθέτηση μέτρων και μηχανισμών για την αποφυγή κερδοσκοπικών φαινομένων και πιέσεων στις αγορές αποτελούν προτεραιότητα για κάθε προοδευτική κυβέρνηση και κίνημα. Σε εθνικό επίπεδο, η χρηματοδότηση επενδύσεων μακροχρόνιας απόδοσης, η ανάληψη κινδύνου για τη στήριξη της καινοτομίας, η ανάπτυξη εξειδικευμένων υπηρεσιών για μικρομεσαίες επιχειρήσεις, νέους επενδυτές και την αναδυόμενη κοινωνική οικονομία, αλλά και η διασφάλιση ισχυρού και υγιούς ανταγωνισμού καθώς και η ισχυρή παρουσία της Ελλάδος στην αγορά της Ν.Α Ευρώπης επιβάλλουν τη δημιουργία ενός αποτελεσματικού δημόσιου πυλώνα στο τραπεζικό σύστημα. Στη σημερινή ελληνική πραγματικότητα, η συγκρότηση ενός δημόσιου πυλώνα στο χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι εφικτή και αναγκαία μέσω της ενίσχυσης της Εθνικής Τράπεζας, με πιθανή συγχώνευση και απορρόφηση απ’ αυτή άλλων Τραπεζών που βρίσκονται σήμερα υπό τον έλεγχο του δημοσίου. Ταυτόχρονα, απαιτείται ουσιαστική ενδυνάμωση των θεσμών ελέγχου και εποπτείας του χρηματοπιστωτικού συστήματος για την κατοχύρωση της διαφάνειας και την αποτροπή καταχρηστικών πρακτικών και αθέμιτων χρεώσεων.

8. Η ενίσχυση των επενδυτικών και αναπτυξιακών ευκαιριών συνδέονται στενά και με την πολιτική ιδιωτικοποιήσεων, που άλλωστε αποτελεί μια από τις βασικότερες δεσμεύσεις της χώρας μας στο πλαίσιο του Μνημονίου και του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος. Οι ιδιωτικοποιήσεις δεν πρέπει, κάτω από την πίεση των δεσμεύσεων που έχουμε αναλάβει, να αποτελέσουν το  άλλοθι για τον πλουτισμό ιδιωτικών συμφερόντων με αδιαφανείς διαδικασίες εκχώρησης του δημόσιου πλούτου. Οι ιδιωτικοποιήσεις πρέπει, αντίθετα, να αποτελέσουν ένα ουσιαστικό εργαλείο προσέλκυσης επενδύσεων και δημιουργίας προστιθέμενης αξίας για όλη την οικονομία. Ιδιαίτερα για τις ΔΕΚΟ, αυτό προϋποθέτει οι διαδικασίες ιδιωτικοποίησης να γίνουν βάσει συγκεκριμένου επιχειρησιακού σχεδίου, χωριστά για κάθε επιχείρηση, μετά από αξιολόγηση του χαρακτήρα της επιχείρησης, των ιδιαιτεροτήτων του κλάδου και της αναπτυξιακής συμβολής στην εθνική οικονομία. Σύμφωνα και με τις πάγιες θέσεις του ΠΑΣΟΚ, επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε στρατηγικής σημασίας για τη χώρα τομείς, όπως ενέργεια, ύδρευση, λιμάνια κλπ., θα πρέπει να διατηρηθούν υπό τον έλεγχο του δημοσίου, χωρίς αυτό να αποκλείει τη λειτουργία τους βάσει ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων διαχείρισης, στρατηγικές συνεργασίες με ιδιώτες, μετοχοποιήσεις, ανάθεση της διοίκησης σε επαγγελματίες μάνατζερ κλπ. Η όλη διαδικασία ιδιωτικοποιήσεων επομένως πρέπει να γίνει με πλήρη έλεγχο, δημοκρατική νομιμοποίηση  και διαφάνεια των αποφάσεων του νεοσυσταθέντος Ταμείου υπό την εποπτεία θεσμικών οργάνων όπως της Επιτροπής Θεσμών & Διαφάνειας της Βουλής διασφαλίζοντας, όσο είναι δυνατόν, τη συναίνεση  διοικήσεων και εργαζομένων.

9. Για το ΠΑΣΟΚ η κρίση δεν μπορεί να αφεθεί ανεξέλεγκτη να παράγει ανέργους, ιδιαίτερα νέους, οι οποίοι πριν ακόμα μπουν στην αγορά εργασίας βλέπουν τα όνειρά τους να γκρεμίζονται. Ούτε οι δεσμεύσεις μας στο πλαίσιο του Μνημονίου και του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος μπορούν να αποτελέσουν δικαιολογία για την πλήρη απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, την αποδυνάμωση των συλλογικών διαπραγματεύσεων ή/και την αποδόμηση συλλογικών μορφών οργάνωσης. Η δημιουργία εργασιακής ζούγκλας με την επικράτηση ατομικών συμβάσεων, ανασφάλιστης ή ακόμα και άμισθης εργασίας και μερικής ή εκ περιτροπής απασχόλησης θα μειώσουν την παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, θα αυξήσουν τις ανισότητες και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Θα επιφέρουν καίριο πλήγμα στον κοινωνικό ιστό και θα υπονομεύσουν ευθέως την κοινωνική συνοχή. Η έξοδος από την κρίση απαιτεί, επομένως, όχι μόνο την προώθηση της αναπτυξιακής διαδικασίας αλλά και ενεργητικές πολιτικές για τη διατήρηση και δημιουργία θέσεων εργασίας, καθώς και τη διασφάλιση αξιοπρεπών όρων εργασίας. Ανάπτυξη δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την ελάχιστη κοινωνική συναίνεση και την εμπέδωση μιας κουλτούρας διαλόγου και συνεννόησης μεταξύ των κοινωνικών εταίρων που καλούνται, μέσα από συλλογικές συμβάσεις εργασίας, να συνδιαμορφώσουν τους όρους εργασίας και να επιλύσουν τις διαφορές τους.

10. Η προώθηση μεταρρυθμίσεων αλλά και η ίδια η αναπτυξιακή διαδικασία που αναπόφευκτα θίγει κεκτημένα και δημιουργεί συγκρούσεις δεν πρέπει να ενθαρρύνει κοινωνικούς αυτοματισμούς ούτε να περιθωριοποιεί τους θιγόμενους. Αντίθετα, η επιτυχία των μεταρρυθμίσεων ιδιαίτερα σε περίοδο κρίσης προαπαιτεί κοινωνικές συμμαχίες τις οποίες καλούμεθα να διαμορφώσουμε και να εκφράσουμε στο πλαίσιο της πολιτικής μας δράσης. Είναι χρέος ενός προοδευτικού κόμματος να μην στραφεί ενάντια σε «όλους», όταν έρθει η ώρα της λήψης και της εφαρμογής δύσκολων αποφάσεων. Υπάρχουν διαμορφωτές και δέκτες πολιτικών. Υπάρχουν σοβαροί επιχειρηματίες και αεριτζήδες. Υπάρχουν ευσυνείδητοι και παραγωγικοί δημόσιοι υπάλληλοι, υπάρχουν ήρωες που υπηρετούν στα σώματα ασφαλείας και τις ένοπλες δυνάμεις οι οποίοι μοχθούν και δίνουν την ζωή τους γι’ αυτή τη χώρα και υπάρχουν και λουφατζήδες. Πρέπει να διακρίνουμε τους μεν από τους δε. Να ανταμείψουμε τους μεν, να περιορίσουμε τους δε. Η συλλογικότητα της ευθύνης είναι μια αντιδραστική προσέγγιση. Εχθρός δεν είναι η Κοινωνία. Εχθρός είναι συγκεκριμένες πρακτικές, συγκεκριμένα άτομα, συγκεκριμένες αντιλήψεις που διαμόρφωσαν μια οικονομία με κύρια χαρακτηριστικά την κακοδιαχείριση, τα ελλείμματα και την ιδιοποίηση του δημόσιου και κοινωνικού πλούτου.

11. Οι αντιπροσωπευτικοί θεσμοί και οι συλλογικές μορφές οργάνωσης πρέπει να ενισχυθούν και όχι να αποδυναμωθούν. Η Νεολαία πρέπει να τεθεί ξανά στο προσκήνιο της πολιτικής και να αποκτήσει ουσιαστική συμμετοχή και εκπροσώπηση στις αποφάσεις. Οι κοινωνικοί εταίροι, συνδικάτα και εργοδοτικές ενώσεις, πρέπει και μπορούν να πρωτοστατήσουν στο πιεστικό αίτημα για έξοδο από την κρίση, αναμορφώνοντας  ουσιαστικά τους παραδοσιακούς και ξεπερασμένους τρόπους  διεκδίκησης των συμφερόντων τους και επιδεικνύοντας ωριμότητα και συλλογικότητα μακριά από πελατειακές ή στενά συντεχνιακές λογικές. Τέλος η κρίση δεν μπορεί και δεν πρέπει να διαλύσει το ίδιο το ΠΑΣΟΚ, απονευρώνοντας τις κομματικές λειτουργίες, τον ουσιαστικό πολιτικό  διάλογο ακόμα και την προβολή ενστάσεων για το κυβερνητικό έργο. Αντίθετα το κόμμα πρέπει να γίνει η κινητήριος δύναμη για την κινητοποίηση και αξιοποίηση όλων των στελεχών, τη γόνιμη πολιτική αντιπαράθεση γύρω από θέσεις, διαδικασίες και πολιτικές επιλογές και τη σύνθεση και προβολή των θέσεών του για όλα τα μεγάλα θέματα που απασχολούν την οικονομία και την κοινωνία, διαμορφώνοντας τη νέα κοινωνική συμμαχία με άμεση αναφορά στις δυνάμεις της εργασίας, του πνεύματος και της δημιουργίας για μια προοδευτική έξοδο από την κρίση.

Από τα παραπάνω προκύπτουν 7 + 7 προτάσεις για την Κυβέρνηση και το Κόμμα:

Η Κυβέρνηση:

α). Να καταθέσει προς διάλογο και να υλοποιήσει, λαμβάνοντας υπόψη τις διεθνείς συνθήκες και δεσμεύσεις της χώρας, ένα Εθνικό Σχέδιο για την Ανάπτυξη και την Κοινωνική Συνοχή, με ξεκάθαρους μετρήσιμους στόχους, δεσμευτικές προτεραιότητες και χρονοδιάγραμμα με την ενεργό συμμετοχή όλων των παραγωγικών δυνάμεων της χώρας και όλων όσων μπορούν να προσφέρουν σε αυτή την προσπάθεια.

β). Να προτάξει, σε στενή συνεργασία με τους κοινωνικούς εταίρους και την Τοπική Αυτοδιοίκηση,  την ενεργοποίηση μιας βιώσιμης αναπτυξιακής διαδικασίας μέσω κατάλληλων κινήτρων, θεσμών και επενδυτικών πρωτοβουλιών και τη  δημιουργία θέσεων εργασίας σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.

γ). Να προχωρήσει τολμηρά και αποφασιστικά στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, στη διεύρυνση της φορολογικής βάσης, στην περιστολή αναποτελεσματικών δαπανών και στην  ηλεκτρονική διακυβέρνηση παντού για να επιτευχθεί η αναγκαία δημοσιονομική εξυγίανση με δίκαιο τρόπο.  

δ). Να βελτιώσει την καθημερινότητα του πολίτη και την εξυπηρέτησή του από ένα κράτος φιλικό, αποκεντρωμένο και αποτελεσματικό που λειτουργεί με διαφάνεια και λογοδοσία. 

ε). Να προωθήσει σε διεθνές και εθνικό επίπεδο την αυστηρή εποπτεία των χρηματοπιστωτικών αγορών, την κατάργηση καταχρηστικών πρακτικών και αθέμιτων χρεώσεων και τη διασφάλιση στοχευμένης ρευστότητας στην πραγματική οικονομία από τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.

στ). Να διασφαλίσει  το δημόσιο συμφέρον, ιδιαίτερα κατά τη διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων και της αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας, καταθέτοντας ειδικό σχέδιο δράσης για κάθε ΔΕΚΟ και κατοχυρώνοντας την όλη  διαδικασία με αξιόπιστα θεσμικά αντίβαρα όπως την εμπλοκή της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής.

ζ). Να προχωρήσει σε ανακατανομή του βάρους προσαρμογής  και των θυσιών που γίνονται και που απαιτούνται να γίνουν για την υλοποίηση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος  υπέρ των εργαζόμενων, των συνταξιούχων και των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων μετά από αναδιαπραγμάτευση  συγκεκριμένων όρων και δεσμεύσεων με την Τρόικα όπου αυτό απαιτείται. Να προασπίσει τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και τα κοινωνικά δικαιώματα.

Το ΠΑΣΟΚ:

α). Να αναδείξει τις βασικές προοδευτικές θέσεις που οριοθετούν τις στρατηγικές μας επιλογές και τις διαφοροποιούν από  νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες,  συντηρητικές επιλογές,  πελατειακές και αναχρονιστικές πρακτικές  ή και ελιτίστικες λογικές.

β). Να κινητοποιήσει όλα τα στελέχη του σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο για την ανάδειξη και υλοποίηση αναπτυξιακών και κοινωνικών δράσεων.

γ.). Να καταστεί έγκυρος φορέας ενημέρωσης και πληροφόρησης γύρω από τα πολιτικά δρώμενα διοργανώνοντας αποτελεσματικά αντίστοιχες υπηρεσίες πληροφόρησης, ενημέρωσης,  επιμόρφωσης αλλά και εθελοντικής συμμετοχής σε δραστηριότητες και προγράμματα.

δ). Να  αποκαταστήσει ή να κτίσει γέφυρες επικοινωνίας, διαλόγου και  συμμετοχής και να κινητοποιήσει μέσα από συγκεκριμένες δράσεις και πρωτοβουλίες  παραδοσιακούς αλλά και νέους ψηφοφόρους , συλλογικές οντότητες και κοινωνικούς εταίρους.

ε). Να διεξάγει ένα θεσμικό, ουσιαστικό και  οργανωμένο διάλογο με τη Νεολαία και τις φοιτητικές παρατάξεις τόσο γύρω από θέσεις όσο και για τον τρόπο συμμετοχής τους στα εκπαιδευτικά και πολιτικά δρώμενα.

στ). Να αναβαθμίσει την πολιτική λειτουργία των οργάνων του, όπως του Εθνικού Συμβουλίου, μέσω διαλόγου, διαβούλευσης, σύνθεσης απόψεων και λήψης αποφάσεων, καθώς του Πολιτικού Συμβουλίου με συμπλήρωση των μελών του και αναβάθμιση της λειτουργίας του ως ανώτατου καθοδηγητικού οργάνου. Να προχωρήσει στην θεσμική και οργανωτική ανασυγκρότηση των Τομέων και των οργάνων του. Να προχωρήσει στην εκλογή μελών οργάνων, για όσα μέλη εξ αυτών η θητεία έχει λήξει ή για όσα μέλη έχουν παραιτηθεί.

ζ). Να διοργανώσει έως τον Νοέμβριο του 2011 Ειδική Συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου «Για ένα Προοδευτικό Οδικό Χάρτη Εξόδου από την Κρίση» ύστερα από δημόσια διαβούλευση του παρόντος κειμένου.

Παρακαλούμε για τα σχόλιά σας στη φόρμα που ακολουθεί.