Οι Θέσεις μου για την Οικονομία και την Ανάπτυξη

Οικονομία

 

Η Ελληνική οικονομία βρίσκεται στο «κόκκινο». Ο κίνδυνος της ύφεσης είναι υπαρκτός. Οι ανισότητες διευρύνονται. Η δημοσιονομική εκτροπή τροφοδοτεί το κόστος δανεισμού που έχει εκτοξευθεί σε πρωτόγνωρα επίπεδα, με κίνδυνο να υπάρχουν δυσκολίες στον εξωτερικό δανεισμό. Οι πολίτες δεν τα βγάζουν πια πέρα. Παρ' όλα αυτά, με τον Προϋπολογισμό του 2009 η Κυβέρνηση ακολουθεί την ίδια αδιέξοδη πολιτική των τελευταίων πέντε ετών. Επιβάλλει πάνω από 7 δις ευρώ πρόσθετους φόρους, μειώνει κατά 850 εκατ. ευρώ τις δημόσιες επενδύσεις, αυξάνει τις καταναλωτικές δαπάνες του δημοσίου και υποχρηματοδοτεί το κοινωνικό κράτος.

 

Ακολουθεί τις ίδιες πολιτικές που οδήγησαν τον τόπο και τους πολίτες σε αδιέξοδο:

 

α). Την βίαιη αναδιανομή του φορολογικού βάρους σε βάρος των μεσαίων και χαμηλών στρωμάτων και των εισοδημάτων από εργασία, με αποτέλεσμα τη συρρίκνωση του οικογενειακού προϋπολογισμού.

 

β). Την πλήρη απαξίωση των ελεγκτικών μηχανισμών και των θεσμών εποπτείας στις αγορές, με αποτέλεσμα η φοροδιαφυγή να διευρύνεται, τα καρτέλ να οδηγούν την ακρίβεια στα ύψη, και να συνεχίζονται οι καταχρηστικές πρακτικές εκ μέρους των τραπεζών και των εισπρακτικών εταιρειών σε βάρος των δανειοληπτών και των επενδυτών.

 

γ). Την απαξίωση του κοινωνικού κράτους, με αποτέλεσμα την εκτόξευση των ιδιωτικών δαπανών για την υγεία, την υποχρηματοδότηση της δημόσιας παιδείας προς όφελος της ιδιωτικής παιδείας, και τη διεύρυνση της φτώχειας και των κοινωνικών ανισοτήτων.

 

δ). Την απαξίωση των ΔΕΚΟ και την πώληση ή την παραχώρηση κερδοφόρων δημόσιων επιχειρήσεων, όπως ο ΟΤΕ, τα λιμάνια και η Αγροτική Ασφαλιστική, με αποτέλεσμα το κράτος να στερείται αναπτυξιακών εργαλείων, ο φορολογούμενος να πληρώνει τις ζημιές και ο καταναλωτής υψηλότερα τιμολόγια.

 

ε). Την απουσία αναπτυξιακής στρατηγικής και τη μείωση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων από το 4,9% του ΑΕΠ το 2003 στο 3,4% του ΑΕΠ το 2009, με αποτέλεσμα το ΕΣΠΑ 2007-2013 να μην έχει καν ξεκινήσει, η Ελληνική περιφέρεια να οδηγείται σε μαρασμό και οι ελληνικές επιχειρήσεις να χάνουν ανταγωνιστικότητα.

 

Η οικονομική πολιτική πρέπει να ανατραπεί. Και ανατροπή σημαίνει:

 

α) Στήριξη του οικογενειακού προϋπολογισμού, με στοχευμένες εισοδηματικές ενισχύσεις και μείωση του φορολογικού βάρους για τα μεσαία και χαμηλά εισοδηματικά στρώματα, καταπολέμηση της ακρίβειας και προστασία των καταναλωτών από την υπερχρέωση.

 

β) Αποκατάσταση του κοινωνικού κράτους με τολμηρές τομές και επαρκή χρηματοδότηση για την αναβάθμιση της δημόσιας παιδείας και υγείας, την εξυγίανση των ασφαλιστικών ταμείων, ενεργητικές πολιτικές για τη στήριξη της εργασίας και προώθηση ενός ολοκληρωμένου δικτύου κοινωνικών υπηρεσιών σε επίπεδο κάθε δήμου.

 

γ) Βιώσιμη, πράσινη ανάπτυξη με προώθηση επενδύσεων και κινήτρων για μια νέα, δυναμική οικονομία με αιχμή τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τον αγροτοδιατροφικό τομέα, και τα ποιοτικά προϊόντα και υπηρεσίες.

 

δ) Ένα ευνομούμενο και αποτελεσματικό κράτος που θα λειτουργεί με διαφάνεια και λογοδοσία προς τον πολίτη. Με χρηστή δημοσιονομική διαχείριση και μείωση του ρυθμιστικού βάρους και της γραφειοκρατίας. Με μηδενική ανοχή στη διαπλοκή και τη διαφθορά.

 

 (Άρθρο στην Εφημερίδα «Έθνος της Κυριακής»,21/12/2008)

 

Ανασχηματισμός: Τα ίδια αδιέξοδα και χωρίς περιθώρια αισιοδοξίας στην οικονομία

 

Ο ανασχηματισμός της Κυβέρνησης είναι ουσιαστικά ένας επικοινωνιακός ανασχηματισμός. Ένας ανασχηματισμός προσώπων που δεν αφήνει κανένα περιθώριο αισιοδοξίας όσο οι πολιτικές παραμένουν οι ίδιες. Πριν δύο μόλις εβδομάδες στη Βουλή τόσο ο Πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής, όσο και ο σημερινός Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών Γιάννης Παπαθανασίου, με μια φωνή, υποστήριζαν τον Προϋπολογισμό, την οικονομική πολιτική και τα πεπραγμένα της Κυβέρνησης.

 

Ο κ. Παπαθανασίου, o οποίος από το 2004 ως σήμερα συμμετέχει ανελλιπώς στο οικονομικό επιτελείο της Κυβέρνησης, έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την αισχροκέρδεια και την καρτελοποίηση της αγοράς που έχει εκτινάξει τις τιμές προϊόντων και υπηρεσιών στα ύψη, για τη σοβαρή αναπτυξιακή στέρηση και την επιβράδυνση της οικονομικής δραστηριότητας, τη δημοσιονομική εκτροπή και την απώλεια της εμπιστοσύνης των επενδυτών προς την ελληνική οικονομία και τις προοπτικές της.

 

Άρα, η αδιέξοδη οικονομική πολιτική δεν αλλάζει. Είναι η πολιτική που συμπίεσε την μεσαία τάξη με φοροεπιδρομή και κατάρρευση όλων των ελεγκτικών μηχανισμών εκτοξεύοντας την ακρίβεια στα ύψη, που περιθωριοποίησε τα ασθενέστερα στρώματα με υποχρηματοδότηση του κοινωνικού κράτους, που καθήλωσε την περιφέρεια στην υπανάπτυξη και ανέκοψε κάθε δυνατότητα για την υγιή επιχειρηματικότητα με την περικοπή των δημοσίων επενδύσεων, την απώλεια κοινοτικών πόρων και την απουσία στοχευμένης αναπτυξιακής πολιτικής. Είναι η πολιτική που άφησε παντελώς αθωράκιστη την οικονομία απέναντι στη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση δίνοντας «λευκή επιταγή» 28 δις ευρώ προς τις τράπεζες χωρίς καμία εγγύηση ότι η ρευστότητα αυτή θα διοχετευθεί στην πραγματική οικονομία.

 

Ο κίνδυνος όμως για περαιτέρω επιδείνωση και πλήρη κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας εντείνεται λόγω μιας άνευ προηγουμένου ρουσφετολογικής πολιτικής παροχών της Κυβέρνησης. Είναι παροχές που δεν έχουν να κάνουν τίποτα με μια στοχευμένη αναπτυξιακή και κοινωνική πολιτική, αλλά αποτελούν συνέχεια ενός πελατειακού συστήματος εξυπηρέτησης συγκεκριμένων συμφερόντων, εκμαυλισμού συνειδήσεων και προεκλογικής ψηφοθηρίας. Η πολιτική αυτή έχει αρχίσει να ξετυλίγεται και να προωθείται πλέον απροκάλυπτα με νομοσχέδια και σωρεία τροπολογιών και υπουργικών αποφάσεων της τελευταίας στιγμής.

 

Απέναντι στην αγωνία των ανέργων που αναζητούν διέξοδο στην εργασιακή ζούγκλα η Κυβέρνηση, στο πρόσφατο νομοσχέδιο για το Ταμείο Εγγύησης Καταθέσεων και Επενδύσεων, απαντά μοιράζοντας χιλιάρικα, αντιμετωπίζοντάς τους ως επαίτες. Απαντά ανοίγοντας το παράθυρο σε ρουσφετολογικές προσλήψεις επιδοτούμενων ανέργων στο δημόσιο τομέα με πρόσχημα δήθεν την προώθηση ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης.

 

Απέναντι στο παραγωγικό έλλειμμα και τη σοβαρή κρίση που διέρχονται κλάδοι της οικονομίας, όπως η κλωστοϋφαντουργία, η Κυβέρνηση προχωρά σε συμφωνίες «κάτω από το τραπέζι» ευνοώντας συγκεκριμένους επιχειρηματίες, χωρίς να παρέχει καμία βιώσιμη λύση για την ανασυγκρότηση και λειτουργία των επιχειρήσεων σε υγιή βάση και τη διασφάλιση των εργαζομένων.

 

Υπό αυτές τις συνθήκες τα περιθώρια και οι προσδοκίες να καταθέσει το οικονομικό επιτελείο ένα αξιόπιστο επικαιροποιημένο Πρόγραμμα Σταθεροποίησης και Ανάπτυξης μέσα στον Ιανουάριο είναι εξαιρετικά περιορισμένες. Η δημοσιονομική εκτροπή θα συνεχισθεί και το αναπτυξιακό και ανταγωνιστικό έλλειμμα θα διευρυνθεί, υπονομεύοντας το κύρος της χώρας μας στις διεθνείς αγορές. Η εκτόξευση του κόστους δανεισμού του Ελληνικού Δημοσίου και η διόγκωση του δημοσίου χρέους μεταφράζονται σε λιγότερες δαπάνες για παιδεία, υγεία και παραγωγικές επενδύσεις.

 

Όσο παραμένει αυτή η Κυβέρνηση η κατάσταση επιδεινώνεται επικίνδυνα με επιταχυνόμενο ρυθμό. Χρειάζεται επειγόντως αλλαγή διακυβέρνησης και πολιτικής.

 

Το ΠΑΣΟΚ έχει καταθέσει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την έξοδο της χώρας από την κρίση και την επαναφορά της σε τροχιά ανάπτυξης και προόδου. Με υπεύθυνες και ρεαλιστικές προτάσεις στο πλαίσιο μιας χρηστής διακυβέρνησης και δημοσιονομικής διαχείρισης.

 

Προτείνουμε, μεταξύ άλλων, την ανακατανομή του φορολογικού βάρους προς όφελος των μεσαίων και χαμηλών στρωμάτων, ανακατανομή των δημοσίων δαπανών με ενίσχυση των δαπανών για παιδεία, υγεία και κοινωνική ασφάλιση, κίνητρα για επενδύσεις σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και ποιοτικά προϊόντα και υπηρεσίες, καθώς και συγκεκριμένες ρυθμίσεις για πάταξη της ακρίβειας και της φοροδιαφυγής. Μέτρα που πρέπει να προωθηθούν σ? ένα σύγχρονο ρυθμιστικό πλαίσιο που θα αυξάνει τη διαφάνεια, την αποτελεσματικότητα των δημοσίων δαπανών και τη λογοδοσία. Είναι μέτρα που απαιτούν μια ισχυρή προοδευτική διακυβέρνηση ΠΑΣΟΚ που θα προωθήσει μια αναπτυξιακή και κοινωνική πολιτική προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος.

 

 (Άρθρο στην εφημερίδα "ΑΞΙΑ" 10.01.2009)

Πράσινη Ανάπτυξη 

Πολλοί αντιλαμβάνονται την πράσινη ανάπτυξη ως πολυτέλεια. Ωστόσο, η αλλαγή του αναπτυξιακού μας προτύπου και η σαφής αναπτυξιακή στοχοθέτηση αποτελούν θεμελιώδεις προϋποθέσεις για την υπέρβαση της σημερινής κρίσης. Η σοβαρή κρίση των δύο αυτών παραγόντων διευρύνει το παραγωγικό έλλειμμα και περιορίζει τις πηγές για τη δημιουργία πλούτου και νέων βιώσιμων θέσεων εργασίας.
Το ερώτημα «τι θα παράγει αυτός ο τόπος την επόμενη δεκαετία;» και «σε ποιους τομείς οι νέοι του σήμερα θα βρουν σταθερή εργασία;» αποκτά καθοριστική σημασία. Η απάντηση που θα δώσουμε στα ερωτήματα αυτά θα καθορίσουν το μέλλον της χώρας.

 

Από το μεταπολεμικό πρότυπο που βασίστηκε στη φθηνή εργασία, την αλόγιστη χρήση των φυσικών πόρων, την απαξίωση του περιβάλλοντος, την άναρχη χωροθέτηση δραστηριοτήτων και την ανάδειξη της κατασκευαστικής δραστηριότητας και της οικοδομής ως βασικές ατμομηχανές της ανάπτυξης, πρέπει να μεταβούμε σε ένα άλλο πρότυπο για μια νέα οικονομία με αιχμή «την πράσινη ανάπτυξη».

 

Η νέα αυτή αναπτυξιακή στρατηγική είναι αναγκαία, ώστε να αντιμετωπιστούν τα χρόνια διαρθρωτικά προβλήματα και οι υστερήσεις της ελληνικής οικονομίας. Γι' αυτό, η στροφή στην πράσινη ανάπτυξη δίνει απάντηση στη σοβαρή κρίση που διέρχεται σήμερα η χώρα μας και, μαζί με τα άμεσα μέτρα στήριξης της πραγματικής οικονομίας, δημιουργούν προϋποθέσεις υπέρβασής της.

 

Πράσινη ανάπτυξη σημαίνει:

 

* Ανάδειξη των πραγματικών συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας, δηλαδή της πανέμορφης φύσης της, του ανθρώπινου δυναμικού της, του πολιτιστικού της κεφαλαίου και της γεωγραφικής της θέσης στο σταυροδρόμι τριών ηπείρων. Η προσεκτική αξιοποίηση των πλεονεκτημάτων αυτών συντελεί στη δημιουργία εισοδήματος και νέων θέσεων εργασίας.

 

* Ανάπτυξη του αγροτοδιατροφικού τομέα, με αναβάθμιση της ποιότητας και τυποποίηση των ελληνικών αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων, με έμφαση σε προϊόντα ονομασίας προέλευσης και γεωγραφικής ένδειξης, καθώς και επένδυση στη βιολογική γεωργία και κτηνοτροφία.

 

* Νέος ενεργειακός σχεδιασμός που θα προωθεί την εξοικονόμηση ενέργειας, την ενεργειακή ασφάλεια και τις ανανεώσιμες πηγές, ώστε το 2020 το 18% της ενέργειας να προέρχεται από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ).

 

* Ανάπτυξη τεχνογνωσίας και τεχνολογίας στον κλάδο των ΑΠΕ, καθώς και «πράσινες» κατασκευές, ώστε να καταστούν βασικοί εξαγωγικοί κλάδοι της οικονομίας.

 

* Στήριξη τουριστικών υπηρεσιών υψηλής ποιότητας με προώθηση εναλλακτικών μορφών τουρισμού για όλο το χρόνο, που σέβονται το περιβάλλον και τον πολιτισμό.

 

* Προστασία του περιβάλλοντος και αποτελεσματική διαχείριση των φυσικών πόρων, με ανάδειξη του πολιτιστικού αποθέματος και του ιδιαίτερου τοπικού χαρακτήρα κάθε νομού και περιφέρειας.

 

* Επένδυση στην παιδεία, τη δια βίου μάθηση και τις ανθρώπινες δεξιότητες για διεύρυνση των εκπαιδευτικών επιλογών, υψηλό εκπαιδευτικό αποτέλεσμα και αύξηση της παραγωγικότητας. Αυτό σημαίνει ανάδειξη του πολιτιστικού κεφαλαίου της χώρας.

 

* Αναβαθμισμένες μεταφορικές και ακτοπλοϊκές υπηρεσίες καθώς και τηλεπικοινωνίες.

 

* Μια σύγχρονη νησιωτική πολιτική ώστε κάθε νησί να αποκτήσει το δικό του «brand name» και δημιουργία «πράσινων πόλεων» που θα αναβαθμίζουν την ποιότητα ζωής.

 

Η εφαρμογή των αρχών της πράσινης ανάπτυξης σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο με ενεργοποίηση των τοπικών κοινωνιών, ουσιαστική συμμετοχή της τοπικής αυτοδιοίκησης και μεταφορά των αναγκαίων πόρων, αποτελεί προϋπόθεση ώστε η Ελλάδα να αλλάξει σελίδα. Η ολοκληρωμένη περιφερειακή ανάπτυξη με ανάδυση νέων πόλων οικονομικής δραστηριότητας, με κλαδικές αναδιαρθρώσεις σε κλάδους που έχουν πληγεί από τον διεθνή ανταγωνισμό και ουσιαστική ενίσχυση των αυτοδιοικητικών θεσμών, αποκέντρωση και περιφερειακή συνοχή, αποτελούν σημαντικά στοιχεία μιας νέας και ολοκληρωμένης, στοχευμένης αναπτυξιακής στρατηγικής. Μιας στρατηγικής, που χτίζεται από κάτω προς τα πάνω, από το τοπικό προς το κεντρικό, και που χρηματοδοτείται από τους διαθέσιμους Κοινοτικούς πόρους μέσω αναθεώρησης του ΕΣΠΑ 2007-2013 και του επενδυτικού νόμου.

 

Η προώθηση μεγάλων τομών για τη μείωση της γραφειοκρατίας και της πολυνομίας, την αντιμετώπιση της διαφθοράς και την άρση των αντικινήτρων που εμποδίζουν την ανάπτυξη της υγιούς επιχειρηματικότητας αποτελεί προϋπόθεση για τα ανωτέρω. Προϋπόθεση αποτελεί και η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στους θεσμούς διακυβέρνησης, ώστε να βελτιωθούν οι προσδοκίες και να αποκατασταθεί ένα κλίμα θετικής προοπτικής για τη χώρα.

 

Πράσινη ανάπτυξη σημαίνει, επομένως, νέες δυναμικές δραστηριότητες, νέες θέσεις εργασίας και δημιουργία πλούτου. Σημαίνει ανάκτηση της χαμένης ανταγωνιστικότητας της χώρας. Αποτελεί τη μόνη αξιόπιστη απάντηση απέναντι στον εντεινόμενο διεθνή ανταγωνισμό αλλά και απάντηση στις σύγχρονες προκλήσεις όπως την κλιματική αλλαγή και την εξάντληση υδάτινων πόρων που επισείουν νέους κινδύνους. Αποτελεί το μεγάλο στοίχημα, εν μέσω της σημερινής κρίσης, για το μέλλον της χώρας.

 

(Άρθρο στην εφημερίδα «Το Βήμα» 10/03/2009 - Για μια νέα οικονομία με αιχμή την πράσινη ανάπτυξη)

Δείτε εδώ (1)  (2) σχετική αρθρογραφία